Artystka XXI wieku

20

Polscy muzycy coraz częściej pojawiają się na najlepszych scenach muzycznych świata. Wielu z nich zostało dostrzeżonych i docenionych również w Nowym Jorku. Wśród nich jest skrzypaczka Joanna Kaczorowska, która swym talentem podbiła naszą metropolię.

Występowała z tak znanymi muzykami, jak wiolonczelista Yo-Yo Ma i skrzypek Itzhak Perlman, z kwartetem smyczkowym Emerson String Quartet, z dyrygentami Michaelem Tilsonem Thomasem z San Francisco Symphony, Reinbertem De Leeuw z Holandii, Davidem Robertsonem z Saint Louis Symphony Orchestra oraz gościnnie ze znakomitą orkiestrą New World Symphony z Miami. Występowała wielokrotnie w najsłynniejszych salach koncertowych świata: Carnegie Hall w Nowym Jorku, Suntory Hall w Tokio, Ozawa Hall w Massachusetts czy Beethovens Haus w Bonn. Joanna uczestniczyła także w największych festiwalach muzycznych, m.in.: Music @Menlo w Kalifornii, Aspen Music Festival w Kolorado oraz w Tanglewood Music Festival organizowanym przez Boston Symphony Orchestra.
Artystka zyskała renomę również dzięki wielu nagrodom, wyróżnieniom, prestiżowym stypendiom i międzynarodowym konkursom. Wielkim osiągnięciem Joanny na skalę światową było uzyskanie pierwszego miejsca na ostatnim międzynarodowym konkursie pianistycznym im. Liszta-Garrisona w Baltimore w 2009 roku w kategorii duety z fortepianem, gdzie wystąpiła z argentyńskim pianistą Pablem Lavanderą. W tym samym konkursie duet Kaczorowska – Lavandera zdobył też prestiżową nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie dzieł Franciszka Liszta. Otrzymał również nagrodę specjalną w postaci recitalu w słynnym niemieckim Bayreuth, podczas największego na świecie Festiwalu Wagnerowskiego.
Takie sukcesy naszej rodaczki nie mogły minąć bez echa – Joanna została przedstawiona w ogólnoświatowym magazynie muzycznym Strad, a także w prestiżowym Strings Magazine. Wzięła udział w programie japońskiej telewizji NHK, jak również w audycji All Things Considered stacji radiowej National Public Radio NPR. Jej koncerty zostały zrecenzowane w wielu gazetach, w tym w New York Timesie oraz New York Sun.
Naszej artystce nie wystarcza jednak samo koncertowanie – odkryła w sobie talenty menedżerskie. Jest założycielką i dyrektor artystyczną nowatorskiej serii koncertowej zespołu New York Chamber Musicians, który w swoim pierwszym sezonie zadebiutował czterema koncertami muzyki kameralnej z udziałem gwiazd światowej sławy, jak wielokrotny zdobywca nagrody muzycznej Grammy skrzypek Emerson String Quartet Philip Setzer, legendarny pianista Gilbert Kalish, ceniona kompozytorka Gabriela Lena Frank czy słynny klarnecista Alan Kay – profesor Juilliard School of Music i dyrektor artystyczny Orpheus Chamber Orchestra. Koncerty New York Chambers Musicians są wyjątkowe nie tylko ze względu na gwiazdy, które biorą w nich udział. Joanna – chcąc sprawić, aby muzyka klasyczna przestała się kojarzyć z chłodnymi salami koncertowymi – wprowadza w nich lekką, nieformalną atmosferę, artyści rozmawiają z publicznością, a przed każdym utworem w przystępny sposób przybliżają widzom jego historię. Dzięki temu projekt Joanny spotkał się z olbrzymim zainteresowaniem i wyrafinowanych melomanów, i tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z muzyką klasyczną.
Jednak to nie koniec sukcesów polskiej artystki. Joanna została zaproszona przez ówczesnego dyrektora artystycznego Carnegie Hall, a obecnego dziekana najsłynniejszej szkoły muzycznej na świecie, nowojorskiej Juilliard School of Music, Are Guzelimiania, do nowatorskiego dwuletniego programu dla młodych artystów. Program polegał na serii ponad dwudziestu specjalnych koncertów w każdym sezonie w Carnegie Hall oraz na serii wykładów i seminariów poświęconych metodom zarządzania wielkimi instytucjami artystycznymi, takimi jak właśnie Carnegie Hall czy Juilliard School. Wykłady prowadzone były przez takie osobistości świata muzyki, jak dyrektor Carnegie Hall Clive Gillinson i prezydent Juilliard School Joseph William Polisi. W ramach tego programu Joanna wykładała również gościnnie na kilku amerykańskich uniwersytetach.
Joanna jest zagorzałą zwolenniczką wykorzystywania muzyki klasycznej w celach charytatywnych. Wraz z Carnegie Hall jest jednym ze współautorów projektu transmitowania koncertów muzyki poważnej w szpitalach onkologicznych dla dzieci w Nowym Jorku. Projekt zakończył się kilkoma interaktywnymi koncertami w Carnegie Hall w maju 2008 roku. Artystka w wywiadach wielokrotnie powtarza, że dla muzyków nagrodą są kwiaty i owacje po udanym koncercie, ale warto byłoby, aby ich sztuka przekładała się na coś bardziej wymiernego – na pomoc dla tych, którzy jej potrzebują.
Joanna została zaproszona do zorganizowania i współprowadzenia Koncertów Rodzinnych i serii koncertów organizowanych przez Carnegie Hall w innych dzielnicach Nowego Jorku w 2008 oraz 2009 roku. Obecnie jest profesorem skrzypiec oraz muzyki kameralnej na Stanowym Uniwersytecie Nowojorskim w Stony Brook, gdzie jest również dyrektorem katedry kameralistyki studiów licencjackich.
Bez wątpienia za sukcesem Joanny stoi nie tylko talent, ale także pracowitość i wykształcenie. Artystka uzyskała tytuł doktora sztuk muzycznych na Nowojorskim Uniwersytecie Stanowym w Stony Brook oraz tytuły magistra sztuk na Uniwersytecie Stanu Massachusetts w Amherst oraz w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Joanna skończyła również podyplomowe studia w Wyższej Szkole Umiejętności Społecznych w Poznaniu na kierunku menedżera i administratora kultury i sztuki.
Joanna Kaczorowska często jest pytana o to, czy muzyka klasyczna ma szanse przetrwać w XXI wieku. Niezmiennie na nie odpowiada: “Muzyk XXI wieku to człowiek, który nie tylko potrafi znakomicie zagrać i zachwycić publiczność umiejętnościami technicznymi czy muzykalnością. Dziś to już nie wystarczy! To także osoba, która potrafi promować siebie i muzykę. Dziś muzyka klasyczna jest uważana za ginący gatunek. Ja natomiast poprzez swoje koncerty i inną działalność staram się przekonać, że muzyka klasyczna jest fantastyczna i wcale się nie starzeje”.

Autor: ZUZANNA DUCKA-LUBAS