„Mayflower II” opuszcza Mystic

105
"Mayflower II" jest dokładną repliką oryginalnego żaglowca "Mayflower" w skali 1:1 FOTO: WIKIPEDIA.ORG

Gwiazdy na niebie, liny tłuką się o maszty podziwiając tę noc. Ryby rzucają się w wodzie jakby czymś opętane. A poza tym cisza. Widać zarys łódek i sterczące w górę maszty żądne następnej przygody. Nad nimi czuwa Droga Mleczna. Księżyc odbija się w wodzie jeszcze parę godzin temu tak oszalałej. Noc na rozmyślania, nie ma lepszych warunków. Jest ciepło, sucho. Leżę w kokpicie otulona gwiazdami. Nie śpię, rozmyślam.

Jutro rano czeka mnie wczesna pobudka, aby na czas dopłynąć na Mystic River. Będzie to wyzwanie, gdyż spodziewamy się gęstej mgły. O dziewiątej rano z Mystic Museum wypływa świeżo po remoncie replika żaglowca „Mayflower”. Skieruje się w stronę New London w Connecticut. Tego wydarzenia ominąć nie można. Widok będzie fascynujący, nie tylko dla miłośników żeglarstwa. Wyremontowana replika zostanie tam przez dwa tygodnie, skąd będzie wypływała na próbne żeglowanie. Potem wróci na swoje miejsce do Plimoth Plantation w Plymouth w stanie Massachusetts. Jedna z przyczyn remontu było przygotowanie żaglowca na 400-setną rocznicę przybycia pielgrzymów w 1620 roku – przypadającą na rok 2020. Niestety, pandemia korona wirusa pokrzyżowała plany.

Historia „Mayflower” jest bardzo ciekawa. Za panowania króla angielskiego Jamesa I zbudowano 26 brytyjskich żaglowców, którym nadawano tę samą nazwę – „Mayflower”. Identyfikowano je na podstawie nazwiska kapitana i tonażu żaglowca. Na przykład, kapitanem „Mayflower”, który przypłynął do Plymouth z pielgrzymami, był Christopher Jones, stąd nazwa “Jones Mayflower”.

Uważa się, że „Jones Mayflower” został zbudowany w Londynie. W 1609 r. w porcie Brooks został oznaczony jako „of Harwich”. Przypadkowo jest to miejsce urodzenia Christophera Jonesa, który, jak wspomniałam, był kapitanem oraz podobno właścicielem 1/4 żaglowca. Prawdopodobnie w 1620 roku Christopher Jones, Christopher Nichols, Robert Child i Thomas Short byli współwłaścicielami „Mayflower”.

Żaglowiec służył do transportu towarów i odbył wiele rejsów, takich jak rejs z Londynu w Anglii do Trondheim w Norwegii, kiedy to stracił kotwicę z powodu złej pogody. Pod koniec XVII wieku pływał na Tamizie z ładunkiem wina, co wskazuje, że musiał odbywać podróże do Francji, Hiszpanii, na Wyspy Kanaryjskie lub do innych krajów produkujących wino. Jones przeprowadził  również „Mayflower” przez English Channel, aby wymienić angielską wełnę na francuskie wino. Mówi się też, że przewoził do Norwegii kapelusze, konopie, sól hiszpańską i ocet. Mógł też kiedyś polować na wieloryby w pobliżu Grenlandii. Po 1616 r. nie ma dalszych zapisów o „Mayflower Jones” aż do 1624 r., co jest dość nietypowe dla statku handlującego w Londynie.

Dziś jednak „Mayflower” jest bardziej znany jako żaglowiec, którym przypłynęli pierwsi pielgrzymi z Plymouth w Anglii do płytkiej zatoki, którą znamy teraz jako Plymouth w stanie Massachusetts. Latem 1620 r. Thomas Weston wyczarterował „Mayflower Jones” na transatlantycką podróż do Ameryki. Wzięło w niej udział 102 pasażerów, kobiet, dzieci i mężczyzn, oraz 30 członków załogi. Podróż trwała około 10 tygodni. Nie wszyscy dotarli do Ameryki, pięć osób zmarło na oceanie. Ale też pielgrzymi świętowali jedne narodziny w czasie podróży, a drugie zaraz po dobiciu do brzegu.

W kwietniu 1621 r. „Mayflower” popłynął z powrotem do Anglii. Został tam później sprzedany – był w opłakanym stanie. Choć losy „Mayflower” nie są pewne, większość historyków zgadza się, że najprawdopodobniej został rozebrany na części przez Rotherhithe Shipbreaker około roku 1624.

Aby można było przekazywać historię w bardziej wizualny i namacalny sposób, postanowiono zbudować replikę żaglowca. „Mayflower II” został zaprojektowany dla Plimoth Plantation przez wykształconego w Massachusetts Institute of Technology architekta morskiego Williama Avery’ego Bakera. Żaglowiec jest dokładną rekonstrukcją oryginalnego „Mayflower” w skali 1:1. Przebywając na nim łatwiej sobie uzmysłowić, jak wyglądało życie w czasie podróży przez Atlantyk. Replika została zbudowana w latach 1955-57 w Brixham w Anglii. Szczegóły statku zostały dokładnie odtworzone, aby dać zwiedzającym poczucie, jak wyglądał oryginalny XVII-wieczny żaglowiec. Do budowy użyto litego drewna dębowego i smołowanych konopi. Latarnie odtworzono z drewna. Mapy zostały ręcznie barwione, starannie odtworzone. Tak, aby wszystko wyglądało jak za dawnych czasów. Replika żaglowca była prezentem dla mieszkańców Ameryki od Anglików na pamiątkę przyjaźni zawartych podczas II wojny światowej. „Mayflower II” przybył do Stanów w 1957 r. Od tego czasu stał w Plimoth Plantation w Massachusetts, dokładnie w miejscu, do którego dobił oryginalny „Mayflower”. Przez cały ten czas służył jako wystawa edukacyjna. Niedługo już wyremontowany będzie nadal przyjmował turystów ciekawych przeszłości.