Klub Sportowy “Wisła” (1952-2022) – część 1

190
Początki S.C. Vistula – drużyna Wisły w latach 50. ZDJĘCIA: ARCHIWUM KLUBU WISŁA

Klub Sportowy Wisła Passaic – a od roku 1969 Wisła Garfield – obchodzi właśnie jubileusz 70-lecia istnienia. W ciągu tych wszystkich lat jego prężna działalność była stałym ogniwem życia Polonii i klub nadal patrzy w przyszłość z dużym optymizmem.

Obecnie w S.C. Vistula funkcjonują dwie drużyny seniorów i aż 18 zespołów młodzieżowych. Można by rzec, że jest to już dobrze zorganizowana Akademia Piłkarska, której na czele od trzech lat stoi prezes Dariusz Wesołowski.

JAKIE BYŁY POCZĄTKI?

Klub Sportowy Wisła powstał z inicjatywy młodych Polaków imigrantów, którzy po zawierusze wojennej przyjechali na ziemię amerykańską z różnych zakątków świata. W tamtych latach miejscem spotkań Polonii był Polski Dom Narodowy przy 1-3 Monroe St. Passaic New Jersey, w którym aktywnie działał Związek Młodzieży Polskiej.

Grupa młodych piłkarzy działających w sekcji sportowej związku często rekreacyjnie grała w piłkę nożną na boisku za Polskim Domem w parku Pułaskiego. To tam zrodziła się myśl założenia polonijnej drużyny piłkarskiej.

Zebranie założycielskie odbyło się 3 czerwca 1952 roku w Polskim Domu Narodowym w Passaic, NJ. Wzięli w nim udział Cz. Brooks Borzymowski, J. Ruchalski, J. Lewandowski, A. Kupiszewski, P. Wajda, P. Lyczek, J. Surma, E. Szczesniak, Krupinski, Z. Goralski, S. Wojtowicz, T. Szczech, T. Bury i G. Bury.Na pierwszego prezesa wybrany został Czesław Brooks Borzymowski. Ustalono, że siedziba klubu mieścić się będzie w Polskim Domu Narodowym w Passaic, a klub nosić nazwę S.C. Wisła. Ustalono również, że biel połączona z czerwienią będą barwami klubowymi.

Początkową bazą finansową były drobne datki założycieli oraz przyjaciół, za które zakupiono sprzęt sportowy. Utworzono cztery sekcje piłki nożnej, siatkówki, ping-ponga oraz szachów. Od początku największym zainteresowaniem okolicznej Polonii cieszyły się mecze drużyny piłkarskiej.

Już w pierwszym roku istnienia S.C. Vistula, beniaminek New Jersey State League, zajmuje czołowe miejsce w tabeli.

SUKCESY SIATKARZY WISŁY

W roku 1957 zespół siatkarzy odnosi pierwsze poważne sukcesy. Wygrywa turnieje zorganizowane przez Stowarzyszenie Weteranów Armii Polskiej oraz Związek Młodzieży Polskiej w Nowym Jorku.

Rok później zespół prowadzony przez Stanisława Popławskiego wygrywa turniej ZMP w Newark, NJ. Wiosna 1969 roku drużyna siatkarzy po 6 latach przerwy wznawia swoja działalność i odnosi największy sukces w historii swojej działalności. Zespół prowadzony przez Leszka Wójta zdobywa mistrzostwo ligi YMCA, a następnie w turnieju, który odbył się w hali Akademii Wojskowej w West Point, zdobywa tytuł Mistrza Stanu New Jersey oraz mistrzostwo Wschodniego Wybrzeża.

W sezonie letnim zespół siatkówki zwycięża w turnieju ZMP w Nowym Jorku, w turnieju ZMP w Passaic, Wallington oraz w turnieju o puchar czeskiego Generała Stefanika. W drużynie siatkarzy Wisły otrzymuje zaproszenie do reprezentowania stanu New Jersey w mistrzostwach USA w Knoxville w stanie Tennessee. Wysokie koszty uczestnictwa sprawiły, że Wiślacy na mistrzostwa nie pojechali. W barwach drużyny siatkarskiej wówczas grali: P. Wójt, W. Surma, J. Surma, J. Ponikowski, Cz. Ponikowski, Z Bambuch, S. Pisarczyk, M. Bekier, G. Prokopiuk, J. Sołtys, R. Maksimów, W. Cheshun.

PIERWSZE SUKCESY PIŁKARZY

Piłka nożna od początku powstania jest sekcja wiodącą. Pierwszym wielkim sukcesem piłkarzy S.C. Vistula było zdobycie w 1959 roku drugiego miejsca w Dywizji B i awans do Dywizji A New Jersey Soccer League.

W 1962 roku powstaje w Wiśle drugi zespół piłki nożnej, który od razu zdobywa wicemistrzostwo Ligi Garden State, a rok później mistrzostwo. W roku 1965 w Wiśle jest tak dużo chętnych do gry piłkarzy, że postanowiono utworzyć trzecią drużynę, którą poprowadził Adam Pękalski. Trzecia drużyna już w pierwszym sezonie zajmuje drugie miejsce w rozgrywkach ligowych, ustępując jedynie zespołowi Wisły B, którą prowadził Marian Gałczyński. Pierwszy zespół wygrywa turniej w Woodbridge, NJ.

Rok 1967 zapisał się złotymi zgłoskami w historii klubu. Po trzykrotnych zwycięstwach w lokalnej lidze oraz w turnieju sędziowskim S.C. Vistula otrzymała na własność Złoty Puchar Komisarza Stanka z Passaic oraz Puchar Związku Sędziowskiego Stanu New Jersey.

PRZEŁOMOWY ROK

Rok 1969 był przełomowym w działalności klubu sportowego Wisła nie tylko dlatego, że drużynę zasilają pierwsi ligowi piłkarze z Polski byli reprezentanci naszego kraju: Ernest Pol z Górnika Zabrze, Józef Janduda z Ruchu Chorzów czy Marek Oleksy z Arkonii Szczecin.

S.C. Vistula zmienia swoja siedzibę. Z Passaic przenosi się do Garfield. Z inicjatywy działaczy klubu sportowego Józefa Krukowskiego i Stanisława Babicza powstaje korporacja Wisła Inc., która zakupuje budynek przy 73 Main St. W Garfield, NJ. Największym udziałowcem jest klub sportowy. Można powiedzieć, że decyzja ta była strzałem w dziesiątkę ówczesnych działaczy klubowych. Od tamtego momentu miejsce to dobrze służy do dziś piłkarzom Wisły i okolicznej Polonii.

Wiele działo się też w tym czasie na boiskach piłkarskich. W roku 1972 pierwsza drużyna zdobywa puchar stanu New Jersey. Rok później pierwszy zespół, prowadzony przez Waldemara Kulikowskiego i Józefa Krukowskiego, rozegrał 51 meczów, z których 41 wygrał, a 5 zremisował.

Zdobył mistrzostwo w New Jersey State Schaefter League Major Division, wygrał turniej halowy w Paterson, NJ, i bardzo dobrze obsadzony Schaefer Indoor Tournament. W 1975 drużyna kierowana przez Józefa Brynczkę kończy rozgrywki ligowe na pierwszym miejscu oraz wygrywa trzy turnieje: Kongres Polonii Amerykańskiej, Redakcji “Nowego Dziennika”, Klubu Sportfriends.

Drużyna Wisły, która zdobyła Puchar Stanu New Jersey w 1976 roku

W latach 1977, 1978 i 1979 oraz 1982 zespół prowadzony przez Piotra Oczkowskiego zdobywa Mistrzostwo Schaefer League. W roku 1982 zespół dociera do ćwierćfinałów w Amatorskim Pucharze Ameryki. W lipcu 1984 sportowcy Vistuli po raz pierwszy wzięli udział w Igrzyskach Polonijnych, które odbyły się w Warszawie. Piłkarze zdobyli brązowy medal, a Piotr Oczkowski Junior – srebrny w biegu na 200 metrów.

Dwa lata później w VI Polonijnych Igrzyskach w Krakowie Wiślacy zdobyli pięć medali. W 1986 roku pierwsza drużyna, prowadzona przez Jerzego Krystyniaka, zajmuje pierwsze miejsce w Goya Soccer League.

Sukces ten Wiślacy powtarzają w latach 1987 i 1989 pod wodza trenera Zbigniewa Krawczyka. W 1990 roku drużyna Wisły, prowadzona przez Wiktora Kasprowicza, zajmuje 3. miejsce w Pucharze Ameryki w kategorii powyżej lat 30. W 1995 drugi zespół Vistuli pod wodzą piłkarza, trenera Grzegorza Osieckiego, wygrywa ostatnią edycję Pucharu Mistrzów Stanu New Jersey.

SEKCJA MŁODZIEŻOWA VISTULI

W roku 1981 z inicjatywy Edwarda Cieśli i Józefa Olechowskiego powstaje w klubie sekcja młodzieżowa: trzy drużyny chłopców w wieku od 6 do 13 lat, wśród nich synowie byłych zawodników Vistuli.

Sekcja młodzieżowa istnieje już 41 lat i ciągle się rozwija. Nie sposób wymienić wszystkich sukcesów młodych piłkarzy, ale zawsze trzeba pamiętać o tych pierwszych. W 1983 roku najstarsza grupa wygrywa mistrzostwo o Progresso Youth Soccer League. W 1985 podopieczni Edwarda Cieśli i Józefa Olechowskiego wygrywają w międzynarodowym turnieju Coca-Coli w Minnesocie.

W roku 1986 czarne chmury zawisły nad sekcją młodzieżową. Brakowało zawodników do trzeciej drużyny, a regulamin Ligi Minolta mówił, że każdy klub, aby grać w lidze, musi mieć zgłoszone trzy drużyny. Pracowałem wówczas w fabryce śp. Jerzego Ponikowskiego, prawdziwego anioła stróża klubu sportowego Wisła, który przez wiele lat zatrudniał trenerów w swojej fabryce (Andrzej Zieliński z Wrocławia, 1-ligowy piłkarz Ruchu Chorzów Leszek Wrona, następnie Tomasz Wygonik oraz Grzegorz Bajek). Jerzy Ponikowski zadecydował, że w wakacje musimy zrobić obóz dochodzeniowy dla każdego polonijnego chłopca, który chciałby trenować piłkę nożną. Pozyskaliśmy kilku nowych chłopców, ale było ich za mało, aby skompletować trzecią drużynę. Wówczas zdecydowałem, że przedłużamy obóz o dwa tygodnie, tym razem na mój rachunek. Pomogli nam wówczas księża polskich parafii. Kolega z drużyny, bramkarz Jan Michniewski firmowym autem woził mnie od parafii do parafii. Wszyscy księża w niedziele po mszy czytali komunikat, że Wisła potrzebuje chłopców do gry w piłkę nożną. To bardzo pomogło. Nagle po tych komunikatach mieliśmy zawodników na cztery drużyny i wszystko poszło w dobrym kierunku, choć muszę powiedzieć, że łatwo nie było. Najmłodsze drużyny potrzebowały czasu, aby zacząć wygrywać.

Na początku przegrywaliśmy po 6:0, 8:0, a nawet 11:0, ale z roku na rok było coraz lepiej. Przychodzili nowi młodzi zawodnicy oraz ich rodzice, którzy obejmowali funkcje trenerów lub opiekunów drużyn, piastowali również funkcje w zarządzie klubu sportowego.

Pierwszym najlepszym przykładem jest Marian Jedliński, który zatrzymał się pewnego dnia przy Wiśle i zapytał mnie, co to za zajęcia prowadzimy z chłopcami, a ja mu odpowiedziałem, że przygotowujemy się do sezonu piłkarskiego – mamy obóz dochodzeniowy. Marian następnego dnia przyjechał z synem Robertem, którego zapisał na treningi, i został do końca obozu pomagając mi jako asystent. Był trenerem drużyny, a już po dwóch latach został prezesem Klubu Sportowego a ja jego zastępcą.

To z jego inicjatywy w roku 1988 młodzież Wisły po raz pierwszy pojechała na obóz letni do Shawnee, PA. Przez kilka kolejnych lat młodzi Wiślacy brali udział w obozach piłkarskich, między innymi w tych, które organizował były piłkarz Wisły, śp. Stanisław Kozioł.

W 1998 roku młodzi piłkarze Wisły po raz pierwszy wzięli udział w obozie treningowym w Polsce, w Krakowie, pod opieką Tadeusza Iwana, Adama Kabacińskiego, Leokadii i Jana Szczurów.

Wielki wkład pracy społecznej w rozwój sekcji młodzieżowej włożył wówczas Jan Halupka, który przez ponad 10 lat był trenerem koordynatorem sekcji młodzieżowej. Ważnym momentem w rozwoju piłki nożnej na Wschodnim Wybrzeżu był luty 1987. Wówczas to po turnieju halowym redaktor Wiesław Książek zachęcił mnie, abym został korespondentem sportowym nowo powstającego tygodnika sportowego “SportReview”, do którego co tydzień przez trzy lata społecznie przekazywałem relacje z polonijnych boisk Wschodniego Wybrzeża, a przez następne 28 lat do nowojorskiego “Nowego Dziennika”. Rodzice dzieci Olimpicu Clifton i Wisły Garfield z dumą czytali o wyczynach swoich pociech, jak i pozostali piłkarze seniorzy i old boye wszystkich drużyn wschodniego wybrzeża USA.

Pisałem o tych wydarzeniach po pracy często do późnych godzin nocnych. Przekazywanie cotygodniowe relacje z boisk polonijnych w prasie, a następnie w polonijnych rozgłośniach radiowych i telewizyjnych. To między innymi sprawiło, że sport polonijny na Wschodnim Wybrzeżu stał się ważną częścią życia tutejszej Polonii.

W klubie Wisła z roku na rok przybywało drużyn młodzieżowych. Bardzo dobrze grali również seniorzy. Wychowankowie klubu nie tylko dobrze spisują się w drużynie seniorów, ale zostają trenerami i działaczami klubu sportowego.

SUKCESY DRUŻYN I KOLEJNI PREZESI KLUBU

Największe sukcesy drużyna Wisły seniorów odnosiła w latach 1996-2003 pod wodzą trenerów Krzysztofa Greczka, a następnie od roku 1999 Piotra Gołąbka. Drużyna w tym okresie zdobywała kilka razy Puchar Stanu New Jersey, grała w finale US Open Cup Regionu I, trzykrotnie wygrywała ligę mistrzów stanu New Jersey, zdobyła również nagrodę Fair Play.

W roku 1998 Krzysztof Greczek został Trenerem Roku Stanu New Jersey i Regionu I USA. Rok później pierwszy prezes Wisły Czesław Brooks Borzymowski został wybrany do „Galerii Sławy” (Soccer Hall Fame) New Jersey Soccer Association.

Po raz pierwszy w historii na czele klubu stanęła wówczas kobieta, mama młodego trampkarza Krzysztofa Micka, Barbara, która dobrze sprawowała tę funkcję w latach 1999-2001 oraz 2004-2006. To jedyna kobieta, która była prezesem w historii Wisły.

Od 2001 do 2003 roku prezesem klubu sportowego był Krzysztof Greczek – jako pierwszy wychowanek klubu wprowadził on Wisłę w drugie pięćdziesięciolecie. W 2002 klub obchodził Złote Gody i tak się złożyło, że w roku jubileuszowym I drużyna seniorów, prowadzona przez znakomitego piłkarza, absolwenta AWF Warszawa Piotra Gołąbka, wygrała wszystko, co było do wygrania. Zdobyła Mistrzostwo Ligi Mistrzów i Puchar Stanu New Jersey, po raz drugi z rzędu Wisła wygrywa również turniej halowy o Puchar Prezesa ZPKP. W lato wygrywa doroczny Memoriał Kazimierza Deyny oraz zwycięża po raz drugi w największej polonijnej imprezie piłkarskiej Ameryki Północnej – XVII Turnieju Polonijnych Drużyn USA i Kanady, który odbył się w Garfiled, NJ. Turniej był świetnie zorganizowany przez działaczy Wisły i przeszedł do historii jako bardzo udany. W meczu finałowym Wisła Garfield wygrała z ZPA Perth Amboy 1:0. Barw I drużyny Wisły bronili wówczas wspaniali piłkarze: bramkarze – Goran Stefanowski, Piotr Kilar, Janusz Pawłowski, obrońcy – Artur Niemiec, Robert Głownia, Marek Halupka, Jacek Kozdron (kapitan), Józef Greczek, Andrzej Koziel, Piotr Sala, pomocnicy – Marcin Kasica, Stanisław Matlak, Stanisław Lembryk, Jarosław Kuter, Tomasz Trzak, Piotr Gołąbek, Zbigniew Kociuba, Mariusz Mazur, napastnicy – Marcin Pachowicz (były wieloletni reprezentant Polski juniorów), Krzysztof Mioduszewski, Grzegorz Wos, Mariusz Kulesza. Była to, można powiedzieć, złota drużyna w historii klubu Wisła, która odnosiła sukcesy w kolejnych latach, ale również piłkarze wspólnie lubili się bawić, a na zabawach ich ulubioną piosenką była „West Virginia”.

Piotr Gołąbek przez ponad 17 lat do roku pełnił funkcję wiceprezesa klubu do spraw seniorów. W roku 2002 otrzymał tytuł Trenera Roku ZPKP. Przez kilkanaście lat piastował funkcję trenera reprezentacji polonijnej ZPKP, z którą dwukrotnie na Igrzyskach Polonijnych zdobywał brązowy medal w Poznaniu i w Warszawie.

Od trzech lat Piotr jest prezesem Związku Polonijnych Klubów Piłkarskich. W 2006 roku na prezesa Wisły zostaje wybrany Zbigniew Kubik. Pod jego kierownictwem zarząd dokonuje nowych posunięć organizacyjno-administracyjnych i finansowych. Celem jest rozwinięcie sekcji młodzieżowej oraz płynniejsza praca sekcji seniorów. Sekcja młodzieżowa w ciągu 2 lat rozrasta się do 9 drużyn, które grają w lidze Metro, a następnie NCSA.

Jednocześnie powstają dwie drużyny rekreacyjne. Drużyny zaczynają brać udział w różnych turniejach. Prekursorem wyjazdów do innych stanów jest drużyna Orłów – prowadzona przez ponad 8 lat przez wspaniałego trenera, działacza Wisły Mariana Jabłońskiego – która wygrywa prestiżowe turnieje młodzieżowe na Wschodnim Wybrzeżu.

W roku 2008 drużyna trenera Mirosława Milaniaka wyjechała na obóz treningowy do Polski. Młodzi piłkarze przebywali w mieście Adama Małysza w Wiśle w Beskidzie Śląskim. Przez dwa tygodnie trenowali pod okiem trenerów z Polski, brali udział w turniejach, ale również zwiedzali kraj swoich rodziców i dziadków. Zobaczyli Beskid Śląski, Kraków, Wadowice i inne miejsca naszej pięknej ojczyzny. W 2009 roku prezes Zbigniew Kubik z zarządem zorganizowali wyjazd chłopców do lat 15 na turniej w Polsce – Remes Cup. Do drużyny Wisły dokooptowani zostali najlepsi polonijni 15-latkowie z innych klubów piłkarskich Wschodniego Wybrzeża. Był to dla nich niezapomniany wyjazd. Chociaż w turnieju nie odnieśli większych sukcesów, to treningi i rywalizacja z rówieśnikami z Polski bardzo się im przydały.

W ówczesnym zarządzie prezesowi Zbyszkowi Kubikowi pomagali wiceprezes ds. seniorów Piotr Gołąbek i wiceprezes ds. młodzieży Mirosław Milaniak. W zarządzie klubu społecznie w tym czasie też pracują: Bożena i Wojciech Dawidowscy, Elżbieta i Krzysztof Żądło, Elżbieta Łukaszek, Agata Kozdron, Urszula Iwaniak, Ewa Sołtys z mężem. Delegatem ds. ligowych w 2008 roku zostaje Jan Kondratowicz.

W roku 2007 klub Vistula otwiera stronę internetową, którą przez wiele lat prowadzi trener i działacz Marian Jabłoński. W latach 2010 do 2015 prezesem klubu jest Jan Kondratowicz, Amerykanin polskiego pochodzenia, syn Waldemara i Marii. Jego trojka dzieci uczy się abecadła piłkarskiego w Wiśle od roku 2005: synowie Krzysztof i Paweł oraz córka Kasia. Uważam, że Jan Kondratowicz był jednym z najlepszych prezesów w historii klubu sportowego Vistula. Słowa uznania należą się również żonie Barbarze, która go bardzo wspiera w tej społecznej działalności. Pod jego kierownictwem klub się bardzo rozwinął, funkcjonowało 12 drużyn młodzieżowych oraz zespoły rekreacyjne. W roku jubileuszu – 60-lecia istnienia klubu – seniorzy zajmują trzecie miejsce w rozgrywkach ligi Garden State, a skład zarządu klubu tworzą: prezes – Jan Kondratowicz, wiceprezes ds. seniorów – Piotr Gołąbek, wiceprezes ds. młodzieży – Marcin Janeczko, wiceprezes ds. członkowskich – Wojciech Ziębowicz, sekretarz – Monika Lupinska, skarbnik – Renata Kiwowicz, dyrektor ds. boisk – Marian Drążek, delegaci do ligi – Andrzej Żurawski i Grzegorz Baranowski, strona internetowa – Marian Jabłoński, Komisja Rewizyjna – Agnieszka Orłowska, Tomasz Gruca i Piotr Lupinski.

W 2013 roku prezes Wisły Jan Kondratowicz z małżonką Barbarą zostają wybrani na Marszałków Parady Pułaskiego Dywizji Garfield. Współpraca z Janem Kondratowiczem była dla mnie wielkim zaszczytem i jeszcze większą przyjemnością. Podziwiałem go i wspierałem za oddanie i wielkie społeczne poświęcenie dla klubu. Często rozmawialiśmy ze sobą. Pewnego dnia o godzinie 9 wieczorem zadzwoniłem do Janka rozmawialiśmy na tematy klubu sportowego ponad 40 minut. Gdy kończyliśmy rozmowę, Janek powiedział: panie Wojtku, jestem w Londynie, za dwa dni wrócę do USA, to się spotkamy. Do dzisiaj mam w pamięci tę rozmowę, bo przecież obudziłem Janka – w Londynie była 2 w nocy.

W roku 2015 prezesem został wychowanek Wisły Krzysztof Sołtys. W 2016 prezesem zostaje inny wychowanek klubu – Maksymilian Kozioł, który również grał w drużynie seniorów. Maks okazał się godnym następcą Jana Kondratowicza – działał z wielkim poświęceniem, a wspierała go w tym małżonka Katarzyna.

Członkowie drużyny Wisły w roku 1985

W roku 2017 Klub Sportowy Vistula obchodził Jubileusz 65-lecie istnienia. Zarząd klubu tworzyli wówczas: prezes – Maksymilian Kozioł, wiceprezes ds. młodzieży – Marcin Janeczko, wiceprezes ds. seniorów – Piotr Sala, wiceprezes marketingu i drużyn dziewcząt – Dariusz Wesołowski, skarbnicy – Cezary Zawada i Anna Zięba, sekretarze – Monika Lupinska i Anna Sawicki, dyrektor ds. kontaktu z miastem Garfield – Jan Kondratowicz, strona internetowa – Marian Jabłoński, Komisja Rewizyjna – Piotr Sawicki, Marek Homola i Elizabeth Beccerra.

W klubie funkcjonuje w tym czasie 16 drużyn juniorów w tym 3 drużyny dziewcząt. Ponadto około 100 dzieci trenuje w grupach rekreacyjnych. Sztab szkoleniowy roku jubileuszowego – 65-lecia Wisły – tworzyli: Marcin Janeczko, Piotr Sala, Dariusz Wesołowski, Bogdan Zagorski, Michał, Dec, Rafał Bogusz, Robert Czovek, Sebastian Gostyński, Grzegorz Kalata, Krzysztof Micek, Konrad Kruczek, Dawid Hlawacz, Daisy Fabian. Ponad 80 procent dzieci trenujących w Wiśle to Amerykanie polskiego pochodzenia.

Maksymilian Kozioł z żoną Katarzyną – rodzice trójki dzieci – wspaniale społecznie działali z całym zarządem na rzecz klubu sportowego, jednak postanowili w 2019 roku powrócić do Polski na Podhale.

W roku 2019 na czele zarządu klubu sportowego Wisła stanął Dariusz Wesołowski, który związany jest z Wisłą od 2016 roku. Wtedy to jego córka Natalia rozpoczęła treningi w drużynie dziewcząt do lat 11.

Dariusz Wesołowski od początku aktywnie włączył się w prace zarządu klubu sportowego został wiceprezesem ds. drużyn dziewczęcych i marketingu oraz trenerem drużyn dziewcząt do lat 11 i chłopców do lat 9. Jeszcze jako wiceprezes aktywnie działał na rzecz sekcji młodzieżowej, a gdy został prezesem w 2019 roku nawiązał współpracę z Legią Warszawa. Do Garfield zaczęli przyjeżdżać trenerzy z Akademii Młodzieżowej Legii. Dzięki tej współpracy w październiku 2019 roku drużyna 10-latków Wisły, prowadzona przez trenerów Bogdana Zagorskiego i Rafała Bogusza, udała się do Polski na Turniej Legia Cup. Młodzi Wiślacy w Warszawie grali przeciwko rówieśnikom Manchester United, Anderleicht Sparta Praga, Herta Berlin, Juventus Turyn, Legia Warszawa.

Z inicjatywy Dariusza Wesołowskiego Klub S.C. Vistula jest od roku 2019 organizatorem turnieju młodzieżowego kończącego sezon. W czerwcu 2019 w pierwszym turnieju wzięło udział aż 80 drużyn.

W roku 2020 turniej z powodu pandemii się nie odbył. W 2021 ponownie do Garfield przyjechali młodzi piłkarze z całego Wschodniego Wybrzeża. W turnieju wzięło udział ponad 90 drużyn.

W tym roku turniej odbędzie się w Garfield w dniach 18-19 czerwca. Przewiduje się, że weźmie w nim udział ponad 110 drużyn w różnych kategoriach wiekowych.

dokończenie za tydzień