|
|
 |
Urodzony 16 listopada 1913 r. w Bachorzu, pow. Brzozow w Malopolsce, ukonczyl Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego w Krakowie. Studiowal na Uniwersytecie Jagiellonskim i Uniwersytecie Warszawskim im. Jozefa Pilsudskiego (1933-1938), gdzie uzyskal tytul magistra praw i ekonomii. Studiowal rowniez w warszawskiej Szkole Nauk Politycznych i na Columbia University w Nowym Jorku (1957-1960). W latach 1954-1955 przy Radzie Europy w Strasburgu we Francji (Fellowship of Council of Europe) prowadzil studia nad wplywem srodkow masowego przekazu na zjednoczenie Europy. W okresie miedzywojennym byl druzynowym V Krakowskiej Druzyny Harcerskiej im. Ks. Skorupki (1930-1933). Po przeniesieniu sie do Warszawy zostal zastepca komisarza do spraw zagranicznych ZHP, skupiajac sie na problematyce harcerstwa polskiego za granica. Rownoczesnie wspolpracowal z harcerskim pismem Na tropie. W latach uniwersyteckich byl aktywnym czlonkiem Zwiazku Polskiej Mlodziezy Demokratycznej. W 1936 r. zostal prezesem okregu warszawskiego, a na przelomie lat 1937-38 - prezesem zarzadu glownego. Rownoczesnie uczestniczyl czynnie w pracach Swiatowego Zwiazku Polakow z Zagranicy. W r. 1937 zostal wybrany na sekretarza centralizacji akademickiego Zetu. Prace dziennikarska rozpoczal przed wojna w Swiatpolu, Iskrze oraz w Polskim Radiu. We wrzesniu 1939 r. opuscil Polske i przez Rumunie przedostal sie do Francji. Zatrzymal sie w Paryzu w siedzibie rzadu polskiego w Angers. Ze wzgledu na chorobe pluc nie zostal przyjety do wojska. Podjal wiec prace jako dziennikarz przygotowujacy serwisy informacyjne dla prasy polskiej w swiecie, redagujac "Listy do Polakow" i wspolpracujac z Polskim Radiem oraz BBC. Pod koniec czerwca 1940 r. przybyl do Anglii. Rozpoczal dzialalnosc w Londynie, redagujac serwisy dla Polskiej Agencji Prasowej Swiatpol, obslugujacej prase i osrodki polonijne w swiecie. Do r. 1943 wspolpracowal rowniez z PAT-em, a pozniej z Polskim Radiem i siecia BBC. W tym czasie zalozyl i kierowal wydawnictwem ksiazkowym Swiatpolu, w ktorym ukazalo sie okolo 100 tytulow, glownie klasykow polskich. Byl czlonkiem, wspolzalozycielem i wiceprezesem Polskiego Ruchu Wolnosciowego "Niepodleglosc i Demokracja" - NiD (1944). Z ramienia NiD-u zasiadal po 1945 r. w Radzie Narodowej i w Radzie Jednosci Narodowej oraz pelnil funkcje kierownika departamentu informacji w Egzekutywie Zjednoczenia Narodowego. W latach 1944-47 sprawowal funkcje sekretarza Zwiazku Dziennikarzy RP, a nastepnie zostal wybrany na prezesa w latach 1948-1956. W 1946 r. zalozyl Miedzynarodowa Federacje Wolnych Dziennikarzy Europy Srodkowej i Wschodniej, ktorej zostal prezesem. Aktywnie dzialal na rzecz zatrudnienia polskich dziennikarzy w powstajacych u schylku lat 50. programach radiowych skierowanych na Polske i Europe Srodkowo-Wschodnia. Nawiazal wspolprace z Glosem Ameryki i Radiem Wolna Europa, z siedziba w Nowym Jorku. W 1956 r. Boleslaw Wierzbianski przeniosl sie na stale do Stanow Zjednoczonych, gdzie w latach 1958-1965 wspolpracowal z RWE oraz prowadzil agencje prasowa Foreign News Service. Agencja ta obslugiwala wowczas ponad 360 pism na calym swiecie, redagujac materialy o polityce sowieckiej i sytuacji w Europie Srodkowo-Wschodniej. Zostal czlonkiem Zgromadzenia Europejskich Narodow Ujarzmionych i Rady Jednosci Narodowej w Ameryce. Wszedl rowniez do zarzadu Polskiego Instytutu Naukowego. Jako korespondent przy Organizacji Narodow Zjednoczonych angazowal sie na rzecz wspolpracy z opiniotworczymi osrodkami amerykanskimi i zagranicznymi. W latach 1960-1975 podrozowal wielokrotnie do krajow Azji, Afryki i Ameryki Poludniowej, wyglaszajac na miejscowych uniwersytetach i w instytutach spraw miedzynarodowych prelekcje na temat Europy Srodkowo-Wschodniej i niezaleznosci prasy. Na poczatku lat 60. Boleslaw Wierzbianski podjal inicjatywe zalozenia przez Federacje Wolnych Dziennikarzy i American Newspaper Guild Miedzyamerykanskiej Federacji Dziennikarzy Zawodowych. Jako cel organizacja ta postawila sobie przeciwdzialanie komunistycznej propagandzie w srodowisku dziennikarzy poludniowoamerykanskich. Zorganizowal szereg konferencji i spotkan na temat wolnosci i niezaleznosci prasy (w Panamie, Portoryko, Peru i w Brazylii) oraz sympozjum dla dziennikarzy ekonomicznych. Byl czlonkiem Miedzynarodowego Instytutu Prasowego w Londynie i Zurychu. Na przelomie lat 1958-59 byl wiceprezesem przygotowywanego Kongresu Kultury Polskiej za Granica. Kongres ten, wskutek opozycji kol polskich w Europie, nie doszedl do skutku. Boleslaw Wierzbianski byl jednym z dyrektorow ogolnokrajowego Kongresu Polonii Amerykanskiej. W 1971 r. zostal wspolzalozycielem Nowego Dziennika wraz z Przegladem Polskim i anglojezycznym New Horizon. Do r. 2000 byl redaktorem naczelnym tych pism; az do smierci pozostal ich glownym wydawca. W latach 1980-1988 Boleslaw Wierzbianski pelnil funkcje komisarza do spraw obrony praw czlowieka przy Urzedzie Miasta Nowy Jork. Byl prezesem honorowym Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz laureatem dziennikarskiej Nagrody im. Boleslawa Prusa. Od rzadu polskiego otrzymal Krzyz Komandorski Polonia Restituta i Krzyz Komandorski z Gwiazda Orderu Zaslugi Rzeczypospolitej Polskiej. Przez Polish Assistance Inc. w Nowym Jorku i Instytut Kultury Polskiej w Miami wyrozniony zostal jako zasluzony dla kultury polskiej w swiecie. W 1997 r. otrzymal medal Star of Harmony od International Cultures Mission - Miedzynarodowej Fundacji Imigrantow przy Organizacji Narodow Zjednoczonych. We wrzesniu 1999 r. otrzymal Order Orla Bialego - najwyzsze polskie odznaczenie panstwowe.
komentarze, opinie, sugestie - kliknij tu aby wyslac e-mail |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
