Nie żyje były kongresmen Frank Guarini

W sobotę, 20 czerwca, zmarł Frank Guarini, weteran drugiej wojny światowej, prawnik oraz były senator stanu New Jersey i kongresmen USA, a także deweloper i filantrop. Przez całe swoje życie bardzo blisko współpracował z Polonią. Dzięki jego pomocy udało się w 1979 roku po raz pierwszy rozświetlić Empire State Building polskimi barwami narodowymi. Był także jedną z osób, które nominowały Lecha Wałęsę i Ojca Świętego Jana Pawła II do Pokojowej Nagrody Nobla.

Wojtek Maślanka

„Frank Guarini wierzył w edukację i działalność na rzecz społeczności. Był jak pasterz troszczący się o swoje stado. Czuwał nad tysiącami uczniów stwarzając im nowe możliwości. Był ciepłym człowiekiem o wszechstronnych zainteresowaniach. Już w chwili poznania szczerze interesował się życiem danej osoby. Zawsze będę wdzięczna za lekcje płynące z jego mentoringu, za jego życzliwość i ogromną wiedzę” – powiedziała „Nowemu Dziennikowi” polonijna działaczka Michelle Misia Pyka Laskowska, której ojciec Zygmunt Pyka był bliskim przyjacielem zmarłego kongresmena.

Dzięki pomocy Franka Guariniego polonijnym działaczom związanym z Komitetem Parady Pułaskiego w tym m.in. wspomnianego Zygmunta Pyki oraz jego córki Misi i jej męża Ryszarda Laskowskiego udało się po raz pierwszy rozświetlić iglicę Empire State Building na biało-czerwono. Polskie barwy narodowe były w ten sposób eksponowane przez kilka kolejnych lat podczas każdej Parady Pułaskiego. Poza tym, wówczas na maszcie tego nowojorskiego symbolu powiewała polska flaga. „W piątek, 5 października, Wielki Marszałek Edward Adamski oraz Misia i Richard Laskowski – w imieniu Komitetu im. Generała Kazimierza Pułaskiego – przekazali polską flagę władzom budynku Empire State Building. Flaga ta będzie wciągana na maszt podczas każdej Parady Pułaskiego. Począwszy od czwartku, 11 października – dnia oficjalnie ustanowionego przez prezydenta Jimmy’ego Cartera Dniem Pułaskiego (obchodzonym w ramach weekendu, w którym odbywa się bankiet ku czci Pułaskiego) – osoby odwiedzające aglomerację nowojorską będą mogły zobaczyć polskie barwy narodowe, biel i czerwień, na szczycie Empire State Building. Dzięki staraniom pana Richarda Laskowskiego będzie to pierwszy raz, kiedy Polonia dostąpi takiego wyróżnienia” – czytamy w archiwalnej Księdze Pamiątkowej 43. Parady Pułaskiego z 1979 roku. Jak powiedziała nam Michelle Misia Pyka Laskowska ogromną pomoc w tych staraniach zakończonych sukcesem okazał kongresmen Frank Guarini. Był on także głównym mówcą i osobą wspierającą ówczesną paradę oraz poprzedzający ją Bankiet Marszałkowski. Amerykański polityk bardzo dbał o to, żeby Polonia oraz wkład Polaków w amerykańską niepodległość i rozwój Stanów Zjednoczonych były odpowiednio docenione. Doskonale oddaje to jego wpis w Księdze Pamiątkowej wydanej przy okazji 43. Parady Pułaskiego: „Powodzenie walki o niepodległość Ameryki zostało w dużej mierze zapewnione dzięki odwadze, bezinteresowności i poświęceniu patriotów oddanych zasadom wolności i równości. Kazimierz Pułaski był takim patriotą, a jego oddanie tym zasadom i dążenie do ich realizacji przypłacił życiem. Upamiętniając bohaterskie poświęcenie generała Kazimierza Pułaskiego dla sprawy amerykańskiej niepodległości, winniśmy mu – oraz milionom Amerykanów polskiego pochodzenia, którzy odegrali tak istotną rolę w powstaniu naszego kraju, jego rozwoju oraz w zachowaniu i krzewieniu jego ideałów i wolności – wyraz wdzięczności i szacunku. W tym roku obchody ogólnokrajowe wiążą się z 200. rocznicą śmierci generała Kazimierza Pułaskiego w Stanach Zjednoczonych więc z dumą dołączam do milionów Amerykanów w całym naszym wielkim kraju, by w tej pamiętnej chwili uczcić pamięć generała Kazimierza Pułaskiego – Kongresmen Frank J. Guarini, New Jersey – 14. Dystrykt Wyborczy”.

To nie jedyny dowód na jego sympatię okazaną Polakom i Polonii. W 1987 i 1989 roku dzięki jego staraniom amerykańska Izba Reprezentantów wydała specjalne listy. W pierwszym przypadku było to uznanie dla Polonii oraz polskiej wybitnej uczonej, dwukrotnej laureatki Nagrody Nobla Marii Skłodowskiej-Curie, której pomnik dłuta mistrza Andrzeja Pityńskiego odsłonięto 9 kwietnia 1987 roku w Bayonne. W ceremonii zorganizowanej w tamtejszej Bibliotece Publicznej przez działający tam Komitet Dziedzictwa Polsko-Amerykańskiego uczestniczył kongresmen Frank Guarini. W drugim przypadku pismo Izby Reprezentantów z 6 kwietnia 1989 roku, było hołdem z  okazji 50. rocznicy sojuszu brytyjsko-polskiego oraz stanowiło wyraz uznania dla organizacji Polish Assistance, Inc., która od 1956 roku „dostarczała żywność, odzież i pomoc medyczną tysiącom Polaków, którzy schronili się w Stanach Zjednoczonych”, a także „wspierała osoby potrzebujące, poprawiając jakość ich życia”. List ten został przez kongresmena Franka Guariniego odczytany podczas 33. dorocznego Polonaise Ball, który odbył się 8 kwietnia, 1989 roku w sali balowej hotelu Plaza na Manhattanie. Zmarły niedawno polityk, w czasie swojej aktywności w Kongresie USA uczestniczył także w wielu innych polonijnych wydarzeniach. Kilka razy odwiedził również Polskę, którą był zachwycony, zwłaszcza jej krajobrazami i wieloma urokliwymi miastami. Kongresmen Frank Guarini był delegatem USA do NATO i reprezentował Stany Zjednoczone w licznych misjach handlowych Kongresu. Osobiście prowadził negocjacje z przywódcami światowymi, w tym z prezydentem Chin Deng Xiaopingiem i prezydentem Rosji Borysem Jelcynem. Był także naocznym świadkiem upadku Muru Berlińskiego, a później spotkał się z prezydentem Polski Lechem Wałęsą i z powodzeniem nominował go do Pokojowej Nagrody Nobla. Podobną nominację złożył także w sprawie polskiego Ojca Świętego Jana Pawła II.

Po latach spędzonych w Kongresie, prezydent Bill Clinton nominował Franka Guariniego na przedstawiciela Stanów Zjednoczonych w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ, gdzie mógł on kontynuować swoje zaangażowanie w dyplomację i stosunki międzynarodowe. Niezmiennie skupiał się na rozwoju dużych nieruchomości komercyjnych, odgrywając kluczową rolę w przekształcaniu nabrzeża Jersey City. W późniejszych latach swojego życia poświęcił się filantropii, a w szczególności wspierał edukację zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i za granicą. Na swojej macierzystej uczelni, Dartmouth College, założył Szkołę Studiów Podyplomowych i Zaawansowanych im. Franka J. Guariniego. Na Wydziale Prawa Uniwersytetu Nowojorskiego założył Instytut Guariniego ds. Studiów nad Prawem Globalnym i został odznaczony Prezydenckim Medalem Honoru. Uniwersytet Saint Peter’s uhonorował go, nadając Wydziałowi Biznesu nazwę Frank J. Guarini School of Business. Również biblioteka New Jersey City University nosi jego imię. Na arenie międzynarodowej stał się głównym dobroczyńcą Uniwersytetu Johna Cabota w Rzymie, gdzie pełnił funkcję powiernika i przewodniczącego zarządu. Kampus im. Franka J. Guariniego na Uniwersytecie Johna Cabota został nazwany jego imieniem, podobnie jak budynek Caroline Critelli, upamiętniający jego matkę. W obrębie 14. Dystryktu Wyborczego wiele instytucji nosi jego imię, w tym Główny Urząd Pocztowy w Jersey City, Kompleks Sprawiedliwości im. Franka J. Guariniego w Jersey City oraz Kampus Innowacji im. Franka J. Guariniego w Liberty Science Center. Centrum Medyczne Jersey City nadało nazwę swojemu oddziałowi neonatologicznemu na cześć jego siostry, Caroline Marie Guarini Mangin. Frank Guarini jako dumny mieszkaniec hrabstwa Hudson, przekazał również liczne darowizny Izbie Handlowej Hrabstwa Hudson, która uznała go za „lokalną legendę”. Otrzymał również niezliczone nagrody i wyróżnienia, w tym doktoraty honoris causa od instytucji w Stanach Zjednoczonych, Europie i Azji. Był kawalerem Suwerennego Orderu Maltańskiego i otrzymał najwyższe włoskie odznaczenie cywilne – tytuł kawalera Wielkiego Krzyża Orderu Zasługi Republiki Włoskiej. Sąd Handlu Międzynarodowego Stanów Zjednoczonych przyznał mu tytuł „Człowieka Roku”, a Sierra Club nadał mu tytuł „Mistrza Czystego Powietrza” oraz nagrodę za całokształt twórczości od Narodowej Fundacji Włosko-Amerykańskiej, gdzie pełnił funkcję emerytowanego przewodniczącego Uniwersytetu Johna Cabota oraz Izby Adwokackiej Hrabstwa Hudson. Poza tym Frank Guarini przyjaźnił się z wieloma znanymi osobistościami, wśród których byli m.in.: prezydenci Jimmy Carter, Ronald Reagan, George H.W. Bush, George W. Bush i Bill Clinton, a także papież Jan Paweł II i papież Benedykt XVI oraz prezes Sądu Najwyższego Warren Burger, i sędziowie Antonin Scalia i Samuel Alito. Wśród bliskich mu osób byli także znani artyści, m.in. Frank Sinatra, Sophia Loren, Tony Bennett, Liza Minnelli oraz Luciano Pavarotti.

Demokrata z Jersey City zasiadał w Senacie Stanu New Jersey od 1966 do 1972 roku, kandydował do Senatu Stanów Zjednoczonych w 1970 roku i był kongresmenem od 1979 do 1993 roku. Frank Guarini, który przez czternaście lat pełnił funkcję kongresmena z okręgu hrabstwa Hudson, zmarł 20 czerwca. Miał 101 lat. Był najstarszym żyjącym byłym kongresmenem z New Jersey, najstarszym żyjącym byłym kandydatem na stanowisko stanowe, najstarszym żyjącym byłym senatorem stanowym i najstarszym żyjącym członkiem Izby Reprezentantów. Jego pogrzeb odbył się w poniedziałek, 29 czerwca, w Saint Aidan’s R.C. Church w Jersey City. Spoczął w Holy Cross Chapel Mausoleum w North Arlington w stane New Jersey.