Polscy artyści w Bridgeport Art Trail 2025. Tamara Pieńko w Polsko-Amerykańskim Klubie Fotografika

Rok 2025 przyniósł 17. edycję Bridgeport Art Trail (BAT) – dni otwartych pracowni sztuki w Bridgeport – ogólnomiejskiego święta sztuki, odbywającego się co roku w listopadzie. Wydarzenie przyciąga blisko 5000 uczestników z regionu Connecticut i Nowego Jorku, zapraszając ich do odwiedzania licznych galerii oraz pracowni artystycznych w Bridgeport CT. 

Zainicjowany i realizowany przez organizację non-profit City Lights & Company/Bridgeport Art Trail nieustannie stanowi ważną platformę dla artystów oraz miejsce otwartego dialogu i wymiany kulturowej. Większość programów pozostaje bezpłatna i dostępna dla wszystkich, w tym także młodzieży, z dodatkowymi inicjatywami realizowanymi w ciągu roku.

Jednym z najważniejszych punktów Bridgeport Art Trail 2025 jest wystawa „Connections” (Połącznia) w Schelfhaudt Gallery na University of Bridgeport (84 Iranistan Ave). Ekspozycja trwa od 8 listopada do 13 grudnia 2025. Wernisaż odbył się w sobotę 8 listopada i zgromadził tłumy zainteresowanych sztuką.

Kurator Suzanne Kachmar prezentuje różnorodny zestaw dzieł artystów związanych z BAT: rzeźby, rysunki, malarstwo, sztuka tkaniny. Wśród wyróżnionych artystów znajdują się: Carlos Biernnay, Carlos Davila, Iyaba Ibo Mandingo, Rick Shaefer, Looketha, Ellie Mesa, Francine Fanali, Will Corprew, Francis Pressley, Dustin DeMilio, Thomas Mezzanotte, Yolanda Vasquez Petrocelli, Scott Schuldt oraz Robert Gregson. Zaproszeni polscy artyści to Tamara Pieńko i Dariusz Kanarek, który od 2018 roku jest także częścią tej organizacji.

Motyw przewodni „Connections” (Połączenia) odnosi się zarówno do współpracy artystów z różnych społeczności w Fairfield County oraz regionie CT–NY, jak i do związku między obrazem, techniką i procesem twórczym. Zwiedzający mogą zobaczyć bogactwo podejść: historyczne techniki fotograficzne obok cyfrowych manipulacji, kunsztowne prace z włókien, rzeźby oraz wyraziste portrety. Stare, mieszkowe aparaty fotograficzne, prezentowane jak obiekty rzeźbiarskie, przypominają o ewolucji medium.

Tamara Pieńko to fotografka, portrecistka, pomysłodawczyni i założycielka Fundacji She for Art, wspierającej projekty edukacyjne i artystyczne o charakterze społecznym. To również członkini Związku Polskich Artystów Fotografików. Efekty jej pracy twórczej można znaleźć w prasie, wydawnictwach książkowych i agencjach reklamowych. Ma w swoim dorobku portrety polskich osobistości ze świata kultury, sztuki, sportu i polityki.

W ostatnich latach skupiała się przede wszystkich na projektach autorskich, podejmujących ważne, często niełatwe tematy. Jest artystką o niezwykłej wrażliwości. Za pośrednictwem obiektywu staje się świadkiem i powierniczką ludzkich emocji oraz nastrojów, które ze szczególną uwagą uwidacznia na swoich zdjęciach. Interesują ją kadry niebanalne, które w jej ujęciu często zyskują charakter surrealistycznych obrazów, wypełnionych symbolami i licznymi metaforami zachowując delikatność i nutę tajemniczości.

W Bridgeport artystka pokazała nowy cykl „Animus” (męski pierwiastek, archetypy psychiki w psychologii analitycznej Carla Gustava Junga), w którym łączy sztukę wizualną fotografii z przestrzenią psychologii i filozofii. Wraz z wybitną polską psycholożką, dr nauk humanistycznych Alicją Długołęcką, pochylają się nad tematem męskości we współczesnym świecie. To reakcja na trwający od dekad dyskurs na temat wpływu patriarchatu na życie kobiet, pomijając znaczenie rangi, jaką system ten wywiera na mężczyzn. Celem projektu jest przedstawienie nowej perspektywy męskości, wykorzystując obraz fotograficzny i słowo jako nierozerwalnie związane ze sobą elementy.

Udział Tamary Pieńko w Bridgeport Art Trail był wspierany przez Instytut Adama Mickiewicza i Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Tamara Pieńko przybyła z Polski na zaproszenie Bridgeport Art Trail oraz Polsko-Amerykańskiego Klubu Fotografika.

Wśród najbardziej intrygujących elementów wystawy znajdują się także fotografie Dariusza Kanarka z cyklu „Sandy”. Projekt powstał w 2022 roku i stanowi refleksję nad przemijaniem, siłą natury oraz rolą człowieka w procesach destrukcji i zachowywania pamięci.

Punktem wyjścia projektu jest zbiór oryginalnych slajdów dokumentujących twórczość znanej amerykańskiej rzeźbiarki Susan Reinhart, wykonanych w latach 70. i 80. XX wieku, które uległy częściowemu zniszczeniu podczas powodzi, która nawiedziła dom artystki w wyniku huraganu Sandy w październiku 2012 roku. Obrazy powstałe w wyniku naturalnej degradacji zaskakują pięknem – intensywne kolory, struktury i tekstury przypominające skrystalizowane, eteryczne kompozycje. Jednak ten estetyczny wymiar skrywa niepokojącą metaforę – to efekty naturalnych procesów, które w szerszym kontekście od wieków zagrażają naszej cywilizacji. Projekt Sandy stawia pytania o to, co oznacza „ocalenie” i jaką rolę możemy odegrać w zatrzymaniu zniszczenia, nawet jeśli nie jesteśmy autorami tego, co ulega zagładzie.

Dariusz Kanarek to fotograf, kurator, artysta sztuk multimedialnych, absolwent University of New Haven oraz New York University, członek Związku Polskich Artystów Fotografików oraz Prezes Polsko-Amerykańskiego Klubu Fotografika w Nowym Jorku. Współpracując z Ministerstwem Spraw Zagranicznych (MSZ) jest pomysłodawcą i kuratorem projektu „Ambasadorzy Polskiej Fotografii”, promującego polską fotografię na arenie między-narodowej. Premierą projektu jest wystawa we wrześniu br w National Gallery of Modern Art – Mumbai, India. 

Współpracuje z licznymi organizacjami promującymi sztukę i aktywnie działa w środowisku artystycznym Bridgeport (CT). Swoją fotografią dokumentuje życie miasta, przemiany społeczne, wydarzenia kulturalne oraz twórców lokalnej sceny artystycznej. Jego prace publikowane są w prasie, katalogach wystaw i programach wydarzeń artystycznych. W 2018 roku otrzymał tytuł „Artysty Miesiąca” miasta Bridgeport. Jest beneficjentem grantu Connecticut Arts Council & Foundation, realizując autorską wystawę poświęconą migracjom i historii lokalnych artystów. Projekt łączy fotografię portretową z krótkimi filmami dokumentalnymi, ukazującymi osobiste narracje twórców i ich drogę do odnalezienia głosu w amerykańskiej rzeczywistości.

W swojej twórczości oscyluje na styku fotografii dokumentalnej i kreacyjnej. Interesuje go człowiek, proces twórczy, historia osobista oraz pamięć kulturowa. Artysta poszukujący, balansujący między technologią a emocją, estetyką a treścią.

Tamarę Pieńko gościliśmy również w Polsko-Amerykańskim Klubie Fotografika. 

Spotkanie odbyło się w poniedziałek 10 listopada w Centrum Polsko-Słowiańskim. Przedstawiła nam kilka swoich projektów. Jej ostanie realizacje to „VII Symfonia. Dźwięki miłości.”, intymna opowieść, której bohaterem jest nestor polskiej fotografii, Tadeusz Rolke. To właśnie wystawa o tym tytule, prezentowana w siedzibie Orkiestry Sinfonia Varsovia, stała się zaczątkiem kolejnej przygody artystycznej, której owocem jest cykl pt. „Lusławickie Arboretum”. To w tej pracy artystka wyraźnie zaznaczyła swoją otwartość na znaczącą ingerencję w obraz fotograficzny, tworząc odrealnioną wizję arkadyjskiej przestrzeni, którą stworzył Krzysztof Penderecki i z której czerpał moc zarówno w życiu artystycznym, jak i prywatnym – ogród w Lusławicach. Cykl ten był prezentowany zarówno w kraju jaki i zagranicą w wyjątkowej formie – ręcznie przygotowanych odbitek w technice szlachetnej „platinum paladium print”, wykonanych przez autorkę. Pozostałe prace artystka przedstawiła na przezroczach.

Prezentacja Tamary była przyjęta z entuzjazmem i dużym zainteresowaniem przez uczestników spotkania. Artystka odpowiadała także na pytania o technikach szlachetnych, procesie tworzenia, pracy w ciemni fotograficznej i narzędziach którymi tworzy. Ulubionym aparatami Tamary Pieńko są Leica SL i Leica M10.

Tekst: Zosia Zeleska-Bobrowski